Lady In Blue przedstawia 2.4
– Kim ty jesteś? – Wydobywa się z mojego gardła niewyraźny charkot, którego leżąca koło mnie dziewczyna najwyraźniej nie dosłyszała, śpiąc dalej w najlepsze.
Gwałtowny atak mdłości nie pozwala mi na dalsze rozważanie na temat tego, kim owa dziewczyna jest i, o zgrozo, co robi w moim łóżku.
Biegnę do łazienki, uświadamiając sobie z przerażeniem, że moja nagość może mieć wiele wspólnego z kwestią rozłożonej na moim łóżku blondynki oraz niezwykle przyjemnym snem, który nie koniecznie musiał nim być…
Wszystkie te myśli przewracają się w mojej głowie, kiedy klęczę nad kiblem, czując się, jakbym miał wyrzygać wszystkie swoje wnętrzności. Kiedy kończę, staję przed lustrem, przyglądając się swojej twarzy krytycznie. Wyglądam jak gówno, choć czuję się jeszcze gorzej. Chlapię się lodowatą wodą, aby choć trochę się rozbudzić, ale głowa wciąż nieprzyjemnie mi pulsuje, a w ustach utrzymuje się gorzki smak wymiocin.
Rozglądam się nieprzytomnie po małym pomieszczeniu, szukając czegoś, co mógłbym na siebie włożyć. W końcu udaje mi się rozpoznać moje bokserki w stercie brudów, walających się po podłodze. Wiem, że nie są pierwszej czystości, ale chwilowo muszę się nimi zadowolić, bo ani mi się widzi paradować z wystawionym sprzętem, w razie gdyby moja towarzyszka łóżka zdążyła się przebudzić.
Kiedy wchodzę do pokoju gratuluję sobie podjęcia dobrej decyzji, bo dziewczyna leży na boku, lustrując mnie wzrokiem.
– Rzygałeś? – mówi na powitanie.
W jej rozespanej twarzy rozpoznaję pijaną blondynkę, z którą chwilę rozmawiałem wczoraj w kuchni. Czuję się jeszcze gorzej, bo nawet nie pamiętam jej imienia, a to przeczy wszystkim moim zasadom dotyczącym sypiania z dziewczynami. No dobra, nie posiadam takich zasad, ale chociaż imię wypadałoby znać.
Kategoria: Dramat, Obyczajowe, Psychologiczne
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz