CLD przedstawia Kochajmy, Póki Czas (one-shot)
Odkąd pamiętam, tkwiłem w pustce. Zawieszony w próżni, otoczony dziwną mgłą, przez którą nic nie mogło się przedrzeć, trwałem w samotności. Zamknięty w miejscu, które nie znało światła czy jakichkolwiek uczuć, z dala od ciepła, mając za towarzysza jedynie ciszę i mrok, nie mogąc opuścić swojego więzienia choćby na moment, bezczynnie czekałem. Czas płynął, mijały dni, miesiące, lata, a może i całe stulecia czy tysiąclecia. Nie wiem. Urodziłem się w nicości, a w niej czas biegł inaczej. Ponieważ nie istniało tam życie, nie było też śmierci. Niestarzejące się ciało nie mogło powiedzieć mi, jak wiele czasu już minęło, a ile jeszcze pozostało przede mną. W próżni nie istniały żadne pytania, podobnie jak nie istniały żadne odpowiedzi.
Kategoria: Yaoi
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz