Lady In Blue przedstawia 2.5
– Mogłeś mi powiedzieć, że zabierasz mnie na wernisaż – mówi, wręczając mi napój. – Ubrałabym się lepiej.
– Wyglądasz pięknie – odpowiadam jak najbardziej szczerze, po raz kolejny tego wieczoru lustrując ją wzrokiem. Ma na sobie krótką, czarną spódniczkę, bordowe rajstopy i beżowy przedłużany sweterek zarzucony na uroczą koszulę w subtelne kwiatki. Jest jak barwny motylek w tym nudnym, szarym cmentarzysku dopasowanych garsonek i eleganckich garniturów. Na moje słowa uśmiecha się tylko delikatnie. Jest zbyt zmartwiona tym, że tak widocznie odstaje od reszty, by odpowiednio speszyć się pod wpływem mojego komplementu.
– Ale nie tak elegancko jak inni – mruczy, rozglądając się niepewnie wokoło.
Upijam łyk szampana, choć chętnie wypiłbym całą beczkę (dzisiejszy kac niestety niczego mnie nie nauczył), ale jest zbyt dobry, by traktować go jako środek odurzający na tę drętwą imprezę, więc powoli delektuję się jego smakiem.
– Co o tym myślisz? – pytam Alę, wskazując ręką z kieliszkiem w kierunku “Pożądania”.
Ala czyta cicho tytuł pod nosem, po czym obdarza obraz długim, sceptycznym spojrzeniem.
– To twoja bratowa, więc nie chcę być niemiła…
– Nienawidzę suki.
– W takim w razie jest okropny.
Kategoria: Dramat, Obyczajowe, Psychologiczne
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz