[1007] Recenzja: Pies Baskerville’ów – Arthur Conan Doyle

 „Być może nie świecisz jak słońce, ale potrafisz wyprowadzić z mroku. Niektórzy ludzie, sami pozbawieni geniuszu, posiadają niezwykłą moc budzenia go w innych. Chcę powiedzieć, drogi przyjacielu, że jestem ci bardzo zobowiązany”, czyli Sherlock i Watson na tropie bestii.

Pies Baskerville'ów to trzecia pełnoprawna powieść z uniwersum Sherlocka Holmesa. Jest to już kolejna książka wydawana przez Wydawnictwo W.A.B. w nowej odsłonie. Razem te książki prezentują się świetnie na półce. Jestem wielką fanką Sherlocka Holmesa. To właśnie od książek Arthura Conan Doyle'a zaczęła się moja wielka miłość do kryminałów. Czytam i oglądam wszystko, gdzie pojawia się ten najsłynniejszy detektyw. Na pewno kojarzycie tę postać nie tylko z książek, ale i z filmów (z Robertem Downeyem Jr.) czy też popularnego serialu BBC (z Benedictem Cumberbatchem i Martinem Freemanem).

Sherlock Holmes musi zmierzyć się z rodzinną legendą o psie z piekła rodem.

Na posępnych wrzosowiskach hrabstwa Devonshire od pokoleń krąży opowieść o demonicznym psie, który prześladuje ród Baskerville’ów. Gdy Charles Baskerville ginie w niewyjaśnionych okolicznościach, sprawa trafia do Sherlocka Holmesa i doktora Watsona.

Mężczyźni rozpoczynają śledztwo i trafiają do miejsca, w którym zaciera się granica między rzeczywistością a tym, co nadprzyrodzone i niepojęte.

Tym razem nasz duet ma za zadanie rozwiązać legendę o tajemniczym psie, który poluje na najbogatszych. Czyhająca na mokradłach bestia budzi niepokój mieszkańców. Nasi bohaterowie nie wierzą w nadprzyrodzone wyjaśnienia i sami biorą sprawę w swoje ręce. Klimat tej części jest mroczny — tajemniczy dwór, mgła i dziwne odgłosy budują napięcie. Fanom gotyckich klimatów powinno się spodobać. Nie ukrywam, że jest to moja ulubiona część przygód tego genialnego detektywa. Może akcja tutaj nie jest zbyt szybka, to jednak ma ona swój klimat.

Sherlock Holmes wraz ze swoim wiernym towarzyszem Johnem Watsonem będą musieli wykazać się dedukcją, sprytem oraz umiejętnością dostrzegania tego, czego inni nie widzą. Opowieść jest pełna grozy i zagadek, a niepewność czuć na każdym kroku. Myślę, że spodoba się ona nie tylko fanom typowych powieści kryminalnych. Arthur Conan Doyle potrafi zainteresować czytelnika i, mimo że to powieść napisana 1902 roku to pozostaje ona ponadczasowa. Zagadka jest angażująca, a sam styl pracy detektywa intrygujący. Jeśli jeszcze nie znacie tego klasyka, to warto się z nim zapoznać.

Ilość stron: 286

Wydawnictwo: W.A.B.

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu W.A.B.  ;)

Zajrzyjcie na mój profil na Instagramie oraz na Instagram wydawnictwa W. A. B.